Demarkacja terytorium Indian Arara

Po trzydziestu latach wysiłków związanych z obroną własnego terytorium przed najeżdżającymi je osadnikami i drwalami, grupa Indian Arara uzyskała podstawowe zabezpieczenie rodzimego obszaru Cachoeira Seca. Prezydent Brazylii, Dilma Rousseff podpisała dekret w sprawie demarkacji ziem Indian. Przyjęcie tego postanowienia było jednym z najważniejszych warunków uzyskania licencji na budowę hydroelektrowni Belo Monte na rzece Xingu i powinno być dokonane przed rozpoczęciem prac przy konstrukcji tamy, a więc już sześć lat temu. Obszar poddany demarkacji liczy sobie około 730 tysięcy hektarów i leży na terenach gmin Altamira, Placas i Uruará.

Mobu-Odo, przedstawiciel ludu Arara powiedział, że „walka o uznanie naszych ziem nie zaczęła się dziś. Walczyliśmy i walczyliśmy o to wszystko. Dobrze jest zobaczyć nasze zwycięstwo. Ratyfikacja nie jest końcem (tego procesu), teraz czekamy na wyprowadzenie się nielegalnych osadników. Ale nasza ziemia jest zagwarantowana naszej społeczności”. Walka o uznanie terytorium, obecnie znanego jako Cachoeira Seca, rozpoczęła się gdy jedna z grup Arara skontaktowała się ze społeczeństwem narodowym w 1987 roku. Wówczas było ich zaledwie trzydziestu, wszyscy byli potomkami jednej kobiety, znanej jako Tjibié.

Dzisiaj ta grupa Ararów liczy sobie około 100 osób, ale nadal pozostaje bardzo podatna na zewnętrzne choroby, przenoszone przez dużą liczbę osadników i drwali. Większa grupa Ararów skontaktowała się ze społeczeństwem narodowym, wcześniej, w latach 1970, kiedy wojskowy rząd Brazylii budował szosę transamazońską przez ich terytorium. Gdy koloniści zaczęli osiedlać się wzdłuż autostrady, rozpoczęły się również napady i pościgi za Ararami. Indian oskarżono o zabijanie pracowników budowlanych, co było jedynie formą tradycyjnej strategii odparcia inwazji brazylijskiego państwa. Dzisiaj ta grupa liczy sobie około 250 osób.

Organizacja Survival International rozpoczęła kampanię w obronie Indian Arara w 1993 roku, po tym gdy BBC wyemitowała film dziennikarza George’a Monbiota “Your Furniture Their Lives”. Setki sympatyków organizacji rozpoczęło wówczas naciski na rząd, a dwa lata później duży tartak funkcjonujący w granicach Cachoeira Seca został zamknięty. Mimo tamtych przełomowych wydarzeń, w ostatnich latach Cachoeira Seca boryka się z jednym z najwyższych temp wylesienia w granicach indiańskich terytoriów w Brazylii. Według Instytutu Socioambiental tylko w latach 2014-2015 współczynnik wylesiania w tym obszarze wzrósł o 73%.

Opracowanie: Damian Żuchowski
Zdjęcie: John Miles (Survival International)

Na podstawie: 

http://www.survivalinternational.org/news/11230

https://www.socioambiental.org/pt-br/noticias-socioambientais/apos-tres-decadas-de-luta-ti-cachoeira-seca-do-iriri-e-homologada

http://www.funai.gov.br/index.php/comunicacao/noticias/3687-governo-federal-homologa-a-terra-indigena-cachoeira-seca-no-para

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Brazylia, Deforestacja, Wiadomości/Newsy i oznaczony tagami , , , , , , , , , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s